کوچه های بی کسی

پاییز می آید با تمام زیباییهایش با آن خش خش برگهایش با غروب دلگیرش با تلالو خورشید از میان درختها با احساسات بی نظیری که در ما ایجاد می کند پاییز می آید تا بیش از گذشته تنهاییمان را به رخ بکشد پاییز می آید تا بیشتر حسادت کنیم تا بیشتر به یاد آوریم نداشته هایمان.... پاییز می آید تا روزهایمان را کوتاه کند و غم های شبهایمان را طولانی و من امروز محو جاده ای شدم که برگهای پاییزی زیباترش کرده بود محو جاده ای که مرا با خود می برد به دنیایی ناشناخته... دنیایی سرشار از احساسات رنگارنگ.... و شاید دنیایی سرشار از تنهایی.... ...

نه بهار با هیچ اردیبهشتی نه تابستان با هیچ شهریوری ونه زمستان با هیچ اسفندی اندازه پاییز به مذاق خیابانها خوش نیامد پـائیز مــهری داشـت کـه بـــَر دل هـر خیـابان مـی نشست . . . ..... غم انگیز است پاییز و غم انگیزتر وقتی تو باشی وُ من برگها را با خیالَت تنها قدم بزنم . . . ... براى همه پاییز با مهر شروع میشه اما پاییز زندگى من جایى شروع شد که مهر تو تموم شد ... همره باد سرد پاییزی سرنوشت من و و تو گشته جدا رهسپاری عشق من اکنون میسپارم تو را به دست خدا . . . ...

آهای بارون پاییزی کی میگه تو غم انگیزی ..تو داری خاطراتم رو تو ذهن کوچه میریزی...