کوچه های بی کسی

در اجتماعی که پیوندهای خانوادگی،کاستی، طبقاتی و اخوت های صنفی در آن از بین رفته باشند، مردم بسیار آمادگی دارند که تنها بر حسب منافع شخصی شان بیندیشند و بر وفق یک فردگرایی بسیار محدود فقط در اندیشه خود باشند و هیچ دلبستگی به خیر همگانی از خود نشان ندهند.رژیم خودکامه نه تنها با چنین گرایش های فردپرستانه ای مقابله نمی کند،بلکه به آنها پروبال هم می دهد و بدین سان حکومت شوندگان را از هر گونه احساس همبستگی و وابستگی متقابل و علایق همسایگی و دلبستگی به افزایش رفاه کل اجتماع محروم می سازد. این گونه حک...

در اجتماعی که پیوندهای خانوادگی،کاستی، طبقاتی و اخوت های صنفی در آن از بین رفته باشند، مردم بسیار آمادگی دارند که تنها بر حسب منافع شخصی شان بیندیشند و بر وفق یک فردگرایی بسیار محدود فقط در اندیشه خود باشند و هیچ دلبستگی به خیر همگانی از خود نشان ندهند.رژیم خودکامه نه تنها با چنین گرایش های فردپرستانه ای مقابله نمی کند،بلکه به آنها پروبال هم می دهد و بدین سان حکومت شوندگان را از هر گونه احساس همبستگی و وابستگی متقابل و علایق همسایگی و دلبستگی به افزایش رفاه کل اجتماع محروم می سازد. این گونه حکومت مردم را در زندگی خصوصی شان محصور می دارد و با سواستفاده از این گرایشی که آنها در جهت جدا نگه داشتن شان از دیگران پیدا می کنند، موفق می شود که آنها را از یکدیگر بیگانه سازد. در جامعه ای که احساس افرا...

متاسفانه بخاطر کاهش سرعت بلاگفا، نداشتن ذرهای تغییر در طول  این چندساله مجبورم که وبم رو جا به جا کنم. قطع شدن های پشت سر همی که امروز چندبار منرو وادار کرد برای چک کردن که ایا درست شده یا که ن...

لبیک یا حسین یعنی... در عالم مجازی هم گناه نکنیم... هنوز هم میشود حسین را یاری کرد.. ...

برايت گفته ام؟ كه چگونه ميان انبوه اين نتوانستن ها چشم مى اندازم ببينم سايه ى صداى تو را مى بينم يا نه. كه يك بار دگر بگويى عيبى ندارد، اين طور نمى ماند. بگويى درست مى شود و زود درست بشود. آخر نميدانم خبر دارى يا نه، روزگارم خيلى به حرف توست. برايت گفته ام؟ كه اين روزها چقدر زود به زود تمام مى شوم. كه روزگار چطور مرا با كِشى بلند به ديوار گذشته بسته. كه هرچه بيشتر به جلو خودم را پرتاب مى كنم، محكم تر به عقب بر مى گردم. برايت گفته ام؟ كه اين روزها به تمام بى پناهى هاى عالم جاى خواب داده ام. انقدر كه گاهى روى تخت براى خودم جايى نمى ماند و روى زمين دراز مى كشم. ...

ای کاش میشد فهمید در دل آسمان چه میگذرد که امشب با ناله ای بغض آلود بر دیار این دل خسته اشک میریزد.....

با حسین از یا حسین یك نقطه كم دارد ولی.. باحسین بودن كجا و یا حسین گفتن كجا...

بعضی چیز ها رو "باید" بنویسم نه برای اینکه همه "بخونن" و بگن "عالیه" برای اینکه "خفه نشم" همین ...!!...

خدایااااااااااااا... ی لحظه ی چیزی بگم؟؟؟ آروم میگم بین خودمون باشه..خودت از دل من خبر داری... میبینی ک هنو نگفته چشام خیس شده... اما میخوام ی بار دیگه ب خودت بگم... آروم میگم... دلم براش تنگ شده خیییلییییییییییییییییییییییییی.......

می دانم هر از گاهی دلت تنگ می شود...فقط کافیست خوب گوش بسپاری! و بشنوی ندایی که تو را فرا می خواند به زیستن! می دانم هر از گاهی دلت تنگ می شود. همان دلهای بزرگی که جای من در آن است آنقدر تنگ میشود که حتی یادت می رود من آنجایم. دلتنگی هایت را از خودت بپرس. و نگران هیچ چیز نباش! هنوز من هستم. هنوز خدایت همان خداست! هنوز روحت از جنس من است! اما من نمی خواهم تو همان باشی! تو باید در هر زمان بهترین باشی. نگران شکستن دلت نباش! میدانی؟ شیشه برای این شیشه است چون قرار است بشکند. و جنسش عوض نمی شود ... و میدانی که من شکست ناپذیر هستم ... و تو مرا داری ... برای همیشه...

پاییز می آید با تمام زیباییهایش با آن خش خش برگهایش با غروب دلگیرش با تلالو خورشید از میان درختها با احساسات بی نظیری که در ما ایجاد می کند پاییز می آید تا بیش از گذشته تنهاییمان را به رخ بکشد پاییز می آید تا بیشتر حسادت کنیم تا بیشتر به یاد آوریم نداشته هایمان.... پاییز می آید تا روزهایمان را کوتاه کند و غم های شبهایمان را طولانی و من امروز محو جاده ای شدم که برگهای پاییزی زیباترش کرده بود محو جاده ای که مرا با خود می برد به دنیایی ناشناخته... دنیایی سرشار از احساسات رنگارنگ.... و شاید دنیایی سرشار از تنهایی.... ...

این روزها، روزهای جالبی ست... همانقدر که آزارم می دهند، همانقدر هم خشنودم می سازند درونم بسیار آشفته است ولی از این آشفتگی خرسندم احساس می کنم دیگر خودم را نمی شناسم از طرف دیگر حس می کنم تا به اکنون خودم را نمی شناختم... نمی دانم هر چه هست من این احوالات را ارج می نهم بدانم و آشفته باشم بهتر از آن است که ندانم و آرام باشم ... ...

نه بهار با هیچ اردیبهشتی نه تابستان با هیچ شهریوری ونه زمستان با هیچ اسفندی اندازه پاییز به مذاق خیابانها خوش نیامد پـائیز مــهری داشـت کـه بـــَر دل هـر خیـابان مـی نشست . . . ..... غم انگیز است پاییز و غم انگیزتر وقتی تو باشی وُ من برگها را با خیالَت تنها قدم بزنم . . . ... براى همه پاییز با مهر شروع میشه اما پاییز زندگى من جایى شروع شد که مهر تو تموم شد ... همره باد سرد پاییزی سرنوشت من و و تو گشته جدا رهسپاری عشق من اکنون میسپارم تو را به دست خدا . . . ...

آهای بارون پاییزی کی میگه تو غم انگیزی ..تو داری خاطراتم رو تو ذهن کوچه میریزی...